HOE VER KAN SAMENWERKING TUSSEN GEMEENTEN, ZORGAANBIEDERS EN ANDERE PARTIJEN GAAN?

Samenwerking in de zorg- en welzijnssector kan leiden tot efficiëntie of kwaliteitsverbetering waar de cliënt van profiteert.

Het gaat hierbij bijvoorbeeld om:

  • Bespreken van een zorgvraag van een cliënt, delen van best practises;
  • Uitwerken van kwaliteitsprotocollen;
  • Garanderen van specifieke 24-uurs zorg;
  • Gezamenlijk inkopen van diensten en goederen (ICT, apparatuur, etc.).

Mededingingswet

De Mededingingswet beschermt het belang van de cliënt, als de samenwerking in zijn of haar nadeel werkt. De ACM ziet hier op toe.

Samenwerking kan ten koste gaan de cliënt, als die samenwerking onnodig beperkt of uitsluit. Daarom is het verboden om:

  • Prijs- en tariefafspraken te maken of om kunstmatig de (kwaliteit van de) zorgverlening te beperken;
  • Samen cliënten over zorgaanbieders te verdelen;
  • Samen af te spreken dat bepaalde diensten/producten niet meer worden geleverd;
  • Zorgaanbieders die buiten de samenwerking vallen tegen te werken, bijvoorbeeld door exclusieve afspraken.

MOGEN ZORGAANBIEDERS SAMEN INSCHRIJVEN OP ÉÉN OPDRACHT VAN DE GEMEENTE ALS ZIJ DE OPDRACHT NIET ALLEEN KUNNEN UITVOEREN?

Ja. Aanbieders mogen samen werken als zij individueel niet in staat zijn om aan het door de gemeente gewenste volume te voldoen of wanneer de gemeente bijvoorbeeld begeleiding voor verschillende doelgroepen in één bestek willen inkopen en de individuele aanbieders niet alle vormen van begeleiding aanbieden. Bijvoorbeeld in het geval dat de aanbieder wel begeleiding voor verstandelijk gehandicapten, maar niet voor lichamelijk gehandicapten aanbiedt.

Bron: ACM